serbest kalem

 Kar tanesiydi onun adı yaşadıkları hem burnun ucunda duran kar tanesi kadar soguk ve değersizdi ama neydi içini bu kadar sıkan bunaltan bulunduğu yerden kaçmak istemesi mi yoksa kendinden miydi kaçma davranışı.Anlam veremediği yine o günün sabahına uyanmıştı kolunda üç parmak izi babannesinden duymuştu ona üç harflilerin dokunduğunu yine ürpermişti içi bildiği tüm duaları sırası ile okumuştu baştan sona sondan başa ayakları yere bastıkça karın ayakları altındaki ezilişi ona en zevdiği akide şekerini hatırlatmıştı ne severdi ama çayın yanında akine şekerini mis gibi kokusu messt etmeye yeterdi onu sesin cazibesinie kapılıp nereye gittiğini bilmeden devam etti yola kart kuuurt ses onu hipnoz etmişti başka alemdeydi artık ssevmediği o yerdende ortamdanda artık çok uzaktı istediği kadar dokunsundu ona üç harfliler ... artık özgürdü yalnızdı havanın soğukluğu içini ısıtmaya yetiyordu ağzında çıkan buhar ona sigara içiyormuş hissi veriyordu ne garip artık büyümüştü hemde iki adımda...